Muzeum Polskich
Formacji Granicznych im. mjr. Władysława Raginisa Mikołaj Alizarczyk -

Nawigacja

Mikołaj Alizarczyk

18.03.2020

ppłk Mikołaj Alizarczyk, s. Mikołaja urodził się 7 maja 1908 roku we wsi Sielce powiat Baranowicze, województwo nowogrodzkie. Rodzice Mikołaj i Ewa byli robotnikami rolnymi. Ukończył 7 klasową Szkołę Powszechną w 1922 rok w m. Byteń. W 1929 roku zdobył zawód leśnika kończąc Szkołę Rolniczą na wydziale leśnym. Ożenił się z Klaudią z domu Silczykow, z którą miał córkę Ludmiłę, urodzoną się w dniu 15 kwietnia 1941 roku.

W okresie międzywojennym powołany został do Wojska Polskiego w 1930 roku do 59 pp. Ukończył Kurs Podoficerów Zawodowych w 1932 roku, Kurs Kierowników Gier i Zabaw Sportowych, Kurs Obserwatorów w 1933 roku w Inowrocławiu. W stopniu plutonowego zawodowego pełnił obowiązki zastępcy dowódcy plutonu.

W grudniu 1933 roku został wydalony z Wojska Polskiego przez dowódcę 59 pp za dowcipną wypowiedź w stosunku do biskupa.

W latach 1933-1942 pracuje jako pracownik leśny w Archangielsku.

Od sierpnia 1942 roku do 20 maja 1943 roku w stopniu sierżanta pełni obowiązki zastępcy dowódcy plutonu w 36 pp Armii Czerwonej w m. Wołogda.

Od 15 czerwca 1943 roku do 15 sierpnia 1943 roku uczęszczał do Szkoły Oficerskiej Piechoty, którą ukończył z druga lokatą. W dniu 18 sierpnia 1943 roku został awansowany do stopnia podporucznika. W dniu 1 stycznia 1944 roku został porucznikiem, w marcu kapitanem, a stopień majora otrzymał w dniu 30 maja 1945 roku. Brał udział w walkach pod Biłgorajem, Janowem, Kraśnikiem i w walkach z bandami. Jako dowódca batalionu służył w:

- Centralnej Szkole Podchorążych w Riazaniu od 16.02. do 8.11. 1944 r.,
- Oficerskiej Szkole Piechoty Nr 2 w Lublinie od 9.11.1944 r. do 26.08. 1945 r.,
- Oficerskiej Szkole Piechoty Nr 2 w Zagórze od 27.08.do 22.11.1945 r.

W dniu 13 października 1946 roku awansowany został do stopnia podpułkownika.

W dniu 30 listopada 1945 roku wyznaczony został na stanowisko Komendanta 4 Oddziały WOP, od 3 kwietnia 1947 roku do 25 kwietnia 1948 roku pełni obowiązki dowódcy 4 Bałtyckiego Oddziału WOP, następnie dowódcy 12 Oddziały WOP.

W dniu 29 sierpnia 1950 roku wyznaczony został na stanowisko Komendanta Ośrodka Szkolenia WOP, gdzie pełni obowiązki do dnia 5 kwietnia 1951 roku.

W dniu 30 listopada 1951 roku zostaje zdegradowany do stopnia szeregowego i ukarany karą 2 lat więzienia. Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie w dniu 9 maja 1957 roku uchyli postępowanie karne. Dopiero w dniu 2 lipca 1974 roku przywrócono mu stopień podpułkownika.

Zmarł w dniu 25 sierpnia 1988 roku.

Za udział w walkach odznaczony był:

  • srebrnym Krzyżem Zasługi w dniu 14 maja 1945 roku,
  • Krzyżem Grunwaldu III klasy w dniu 13 lipca 1945 roku,
  • srebrnym Medalem Zasłużonym na Polu Chwały w dniu 12 grudnia 1946 roku.

Źródło: Biogram opracowano na podstawie materiałów udostępnionych przez Centralne Archiwum Wojskowe w Warszawie.

Opracował: Kajetan Szczepański


do góry